De toegevoegde waarde van games in het onderwijs mag evident zijn. Lastige onderwerpen kunnen begrijpelijker worden aangeboden aan leerlingen, ze leren belangrijke vaardigheden als samenwerken en logisch redeneren en ook de motivatie speelt ook een grote rol.

Alleen het ontwikkelen van games lijkt lastig en alleen weggelegd voor grote organisaties. Met Gamescool willen Wouter Baars en Pauline Maas bewijzen dat ook de doorsnee docent of leraar leuke en didactisch verantwoorde games kunnen ontwikkelen. Ook wordt geleerd hoe je zelf met leerlingen games kunt bouwen.

Via Moodle biedt Gamescool de opleiding aan. Naast de 6 online lessen zijn er 2 klassikale bijeenkomsten. Na de opleiding moet een VO-docent het volgende kennen en kunnen:

• Gamedesign, wat maakt een game leuk/interessant?
• Gamemaker, software om games mee te maken
• Graphics en animaties
• Geluiden opnemen en videomuziek componeren
• Games bouwen
• Inleiding op het programmeren van games (heel eenvoudig, iedereen kan het)
• Gamegeschiedenis en gamegenres
• Games bouwen in de klas (didactiek, lesplan, beoordelen)
• Serious games (educatieve games bouwen en gebruiken op school)

Bekijk wat leraren zoal zelf hebben gemaakt en zie ook het onderstaande filmpje hoe leerlingen uit Arnhem bezig zijn met het zelf ontwikkelen van games.

Vandaag heb ik op de NOT 2011 een presentatie gehouden over de ‘didactische meerwaarde van de ELO in het Primair Onderwijs‘. De presentatie ging prima, de opkomst was echter magertjes en dit staat in contract met een eerder bericht van mij dat ik juist merk dat er een stijgende aandacht is vanuit de basisscholen voor Moodle.

Maar goed, het is altijd leuk om te doen en met een klein groepje heb je wel weer de kans om meer interactief bezig te zijn en is er meer ruimte voor ieders vragen.

En we hebben Slideshare, zodat iedereen die geïnteresseerd is, nog mijn dia’s kan bekijken.

Vorige week vrijdag heb ik weer een workshop ‘ELO in het PO’ mogen verzorgen, deze keer in Weert. De inhoud was niet anders dan andere keren, alleen deze keer had ik de opdracht toegevoegd om een top 3 van voordelen van de ELO samen te stellen. Elk groepje heeft haar bijdrage in een wiki gezet en hieruit is een top ‘veel’ van meerwaarde ontstaan.

In willekeurige volgorde is dit de top ‘veel’:

• beveiligde omgeving
• groot beroep op zelfstandigheid leerlingen
• verwerking van toetsen is gemakkelijk voor leerkracht
• handig voor motorisch zwakke leerlingen
• vergroot ouderbetrokkenheid
• gemakkelijk in te zetten voor huiswerk en extra instructie
• kinderen kunnen zelfstandig op eigen niveau werken, het hoeft niet meer klassikaal.
• bij toetsen zie je de resultaten meteen op het scherm de foutenanalyse zie je meteen.
• ouders kunnen meekijken.
• gebruik van elkaars ELO (uitwisseling cursussen tussen scholen)
• elo’s registreren het gebruik
• kennis beklijft beter
• motivatie verhogend voor leerlingen
• kinderen kiezen hun eigen manier van leren

Een select groepje docenten zal hier erg blij mee zijn; het toetsen van muziektheorie via Moodle. Met drie kleine plugins voor de Moodle Quiz krijg je de volgende drie typen vragen erbij:

1. toonladders noteren
2. intervallen bepalen
3. toonsoort bepalen

Deze extra typen vragen kan je op de gebruikelijke wijze toevoegen aan Moodle. Een korte instructie zit bij elke plugin.

Dan het gebruik zelf. Het vergt nog wel wat uitzoekwerk voor het ontwikkelen van de vragen, want het luistert nogal nauw. Neem onderstaande opdracht om de toonladder van A majeur te noteren.

Als antwoord moet je als docent het volgende invoeren: A4,B4,C#5,D5,E5,F#5,G#5,A5. Dus zonder spaties en rekening houden met het octaaf en uiteraard met de kruizen en mollen. Maar als je dit eenmaal door hebt, kan je vrij snel heel veel toetsvragen ontwikkelen.

Voor de leerling is het maken van zulke toetsvragen ook leuker dan normaal, want door middel van klikken moet je bijvoorbeeld de noot B plaatsen. Een mooie extra toevoeging aan Moodle!

Voor de volledigheid nog twee afbeeldingen van de interval en het bepalen van de toonsoort.

Kennisnet heeft voor een klant van ons een subsidie toegekend voor een innovatieproject. Het Stanislas College heeft gekozen voor het project Spreekvaardigheid en ICT Moderne Vreemde Talen. Met behulp van de Moodle add-ons Nanogong en Voicetread voeren zij dit project uit. Onderstaande video geeft een mooi verslag van dit project.

Waarom dit project?
Janneke Louwerse en Ben Hoefnagel van het Stanislas College sommen het als volgt op:

• Spreekvaardigheid in Moderne Vreemde Talen kampt met een drietal hoofdproblemen:
  • tijd: spreekoefeningen/presentaties kosten veel lestijd
  • schroom: gêne onder leerlingen om in een vreemde taal te spreken
  • omvang klassen: er moet in groepjes worden gewerkt waardoor docent de aandacht moet verdelen en veel leerlingen te weinig in de doeltaal spreken (zie bovenstaand punt)
• Het introduceren van Voicethread en Nanogong kan deze knelpunten voor een deel wegnemen:
  • tijd: leerlingen kunnen tegelijk tijdens de les in een computerlokaal hun opdrachten inspreken
  • tijd: leerlingen kunnen als huiswerk (en dus in eigen tijd) spreekvaardigheid oefenen
  • schroom: leerlingen kunnen hun opnames eindeloos opnieuw doen tot ze tevreden zijn
  • schroom: leerlingen maken de opnames in een veilige omgeving; de docent bepaalt of de bestanden voor medeleerlingen te beluisteren zijn
  • omvang klassen: de leerling kan veel meer oefenen dan voorheen
• Bijkomende voordelen:
  • variatie in werkvormen
  • meer aansluiting op belevingswereld leerling
  • eigen inbreng van leerling resulterend in grotere betrokkenheid
  • meer aandacht voor fluency/functioneel-communicatief gebruik
  • integratie met ELO geeft ELO-implementatie extra zetje

Een mooi stukje didactisch gebruik van Moodle!!

Samen met Diddo van Zand, algemeen directeur van Orga Toolkit, zijn wij door het Tijdschrift OnderwijsInnovatie geïnterviewd over het didactisch inzetten van e-learning. De inleiding van het artikel luidt als volgt:

Virtuele klaslokalen, social software, webcamtrainingen, wiki en self assessments. Allemaal instrumenten voor e-learning die in het bedrijfsleven volop gebruikt worden. Het onderwijs blijft daarbij een beetje achter. Is die voorzichtige houding terecht? Arnout Vree, medeoprichter van Avetica en Diddo van Zand, algemeen directeur van Orga Toolkit, laten in dit artikel hun licht schijnen over e-learning en de ontwikkelingen binnen het onderwijs.

Het decembernummer is zojuist verschenen en hieronder kunt u het artikel downloaden en lezen.

Het artikel Weblogs didactisch verkeerd gebruiken van Wilfred Rubens gaat in op vijf didactische vergissingen die Ruth Reynards noemt bij het inzetten van weblogs in het onderwijs:

• Weblogs worden niet in de juiste context ingezet.
• De verwachte leerresultaten zijn onduidelijk. Zowel voor de docent als voor de lerende.
• De omgeving wordt misbruikt.
• De wijze van beoordelen is niet passend.
• Lerenden hebben onvoldoende tijd om te bloggen.

Wilfred sluit het artikel af met:

Je hoeft als docent niet met weblogs aan de slag. Maar als kritisch denken en zelfreflectie belangrijk zijn, dan is een weblog een heel handig medium. En ik heb het dan niet over zelfreflectie op het persoonlijk functioneren. Dat zou wat mij betreft niet ethisch zijn, en dus ook een vorm van misbruik van de omgeving. Voor dergelijke vormen van zelfreflectie hebben we namelijk het elektronisch portfolio.

Op zich is dit niet verkeerd, maar een weblog kan een zeer handige functie zijn binnen een elektronisch portfolio. De bijdragen die een student levert, moet alleen niet zichtbaar zijn voor de hele wereld. Als ik denk aan de mogelijkheden van Elgg, welke ook ingezet wordt als elektronisch portfolio, dan kan je voor elke bijdrage bepalen wie deze ziet: iedereen, alleen ingelogde gebruikers, een bepaald community of alleen jezelf.

Daarmee is het niet óf een weblog óf een elektronisch portfolio, maar beiden in één systeem. Zo moet bijvoorbeeld in het ontwikkelportfolio voor Kweekvijvertrajecten de cursisten bewijzen in hun portfolio dat zij competent zijn, en m.b.v. de weblog reflecteren zij op het leerproces. Bij elke bijdrage, weblog of document, geven zij aan wie dit mag zien.

Hoe het balletje van het ANP persbericht over Permanente-educatie.nl kan rollen. Wij zijn benaderd door de Hogeschool Rotterdam om een gastcollege te verzorgen bij de Opleiding Gezondheidszorg Technologie. Vandaag heb ik overleg gehad om één en ander af te stemmen. In het 4e leerjaar krijgen de studenten een module “instrueren, adviseren en didactiek”, waar e-learning één van de onderwerpen is.Mijn gastcollege zal gaan over de digitale didactiek rondom medische instrumenten. Omdat wij de e-learningmodule over de BladderScan® BVI 3000 hebben ontworpen en ontwikkeld, sluit dit mooi aan bij de opdracht die de studenten meekrijgen: het maken van een didactisch ontwerp over een medisch instrument. Ook zal ik de studenten begeleiden en beoordelen. Hiervoor richt ik een aparte Moodle-cursus in, want zoiets moet je ook digitaal begeleiden…

De term persoonlijk kennismanagement bestaat, weet ik sinds vandaag. Het verbaast me eigenlijk ook niets. Op wikipedia staat hierover:

Persoonlijk kennismanagement (PKM) is een concept dat is ontstaan uit kennismanagement (KM), informatiekunde, marketing en cognitieve menselijke vaardigheden. PKM voorziet de individuele kenniswerker van methoden en technieken om de persoonlijke kennishuishouding te organiseren en beheren, maar ook om die kennis te profileren.

Uiteraard zijn bij persoonlijke kennismanagement Web 2.0 toepassing belangrijk zoals weblogs, wiki’s, podcasts, RSS-feeds, webvideo en webservices met open API’s. Persoonlijk kennismanagement heeft twee doelen:

1. als middel om effectiever en effienter de persoonlijke kennis te kunnen beheren en ontsluiten (Persoonlijke informatiekunde).
2. als middel om die kennis, kunde en vaardigheden ook naar anderen te kunnen profileren (Persoonlijke profilering).

Met de persoonlijke profilering heb je gelijk een van de pijlers van digitale didactiek (prof. Robert-Jan Simons) te pakken, namelijk uitdragen. En door te bloggen leg je ook relaties, en werk je aan je eigen competenties.

Ik vraag me af waarom bedrijven niet veel meer gebruik maken van social software (met name blog en wiki) om (persoonlijk) kennismanagement te stimuleren. Het is leuker is om te doen dan grote documenten op een kennismanagementsysteem te plaatsen die weinig uitnodigend zijn om door een ander door te worden gelezen. Daarnaast bevatten weblogs veel meer ervaringen en koppelingen naar andere weblogs/sites en zijn actueler. Dit is ook een van de redenen dat Google bijdragen op weblogs hoger waardeert dan standaard webpagina’s.

Ik zie genoeg mogelijkheden, ben benieuwd wanneer organisaties deze eenvoudige maar krachtige vorm van kennis delen en persoonlijke ontwikkeling gaan zien.Ik vraag me dus niet af of ze het gaan zien, maar wanneer!

De meningen lopen uiteen over bloggen. In ieder geval groeit het aantal weblogs enorm. Via Jan van den Berge kwam ik uit op dit filmpje waarin bloggen wordt uitgelegd in “plain English”. Eerder schreef ik al over soortgelijke fimpjes over wiki en RSS.

Het filmpje is bedoeld om weblogs uit te leggen. Halverwege gaan ze in op het belangrijkste: wat doe je ermee? Naast het lezen van elkaars weblogs, kan je reageren op elkaar en linken naar elkaar. Wilfred Rubens heeft onlangs een goede presentatie gehouden over de didactiek van weblogs (en wiki’s). Hij geeft de volgende didactische argumenten voor leren met behulp van weblogs:

• Informatie, kennis en ervaringen met anderen te delen (uitdragen). Ook als docent.
• Leggen van relaties tussen (bijdragen van) verschillende personen, sociale interactie. Ook van externen!
• Meerdere perspectieven van een onderwerp komen aan bod
• Online redeneren stimuleren.
• Expliciet werken aan schrijfvaardigheden.
• Persoonlijk karakter stimuleert deelname.
• Japans-Taiwanees onderzoek: studenten prefereren weblogs boven ELO
• Bijdragen (de reacties er op en de relaties met andere bijdragen) analyseren.
• Geven van feedback.
• Reflecteren op het eigen leren (bijv. als digitale portfolio’s).
• Eigen kennis op peil houden (informeel leren).